Archive

il fait beau…

แทบจะทุกที่ที่ไป เราใช้ชีวิตสุดมันส์ จักรยานสีแดง ผจญภัยแทบจะคนเดียวมาโดยตลอด หมายถึงไม่ได้พกพ่อแม่พี่น้องไปด้วย และนั่นก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร เพราะเรารู้อยู่เสมอว่าทุกคนรอเราอยู่ที่บ้าน

แต่อาทิตย์นี้ต้องอยู่คนเดียว อยู่บ้านคนเดียวทำไมรู้สึกแปลกๆ…

พึ่งนึกขึ้นได้ว่าเราใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมาทุกที่ ยกเว้นที่เดียว! คือที่บ้าน เราไม่เคยอยู่บ้านคนเดียวจริงๆเลย บ้านเงียบเหงามากเมื่อไม่มีทุกคน เป็นความรู้สึกใหม่ นี่ทุกคนออกจากบ้านกันไม่ถึงสามชั่วโมง เราเกิดความรู้สึกแบบนี้แล้ว ฮ่าๆ

พรุ่งนี้มีไปสอนแต่เช้า พลาดนาฬิกาปลุก snooze นี่ยาวเลยนะ ฮ่าๆ และอาทิตย์นี้มีภารกิจดูแลบ้าน ทุกคนเหมือนจะฝากอะไรบางอย่างไว้ เช่น พ่อบอกว่าปลาสองวันให้อาหารที วางอยู่ตรงนี้ ไม่ต้องเยอะ แม่บอกว่ารดน้ำต้นไม้นะ ปีกซ้ายใช้สายยางอันนี้ ปีกขวาใช้ก๊อกนี้ อย่าลืมปิดปั๊มน้ำ เก็บจานเข้าตู้ ต้มน้ำแบบนี้กรองออกแบบนี้ น้องสาวให้กำลังใจแบบอยู่บ้านดูแลตัวเองนะ งงๆให้ออกมาจับต้นไม้

ทิ้งท้ายพ่อเอาสายยางเปิดน้ำลงดินยาวๆไป ประหนึ่งให้ดินชุ่มมากที่สุดก่อนที่เราจะเป็นคนรดน้ำในรอบถัดไป ฮ่าๆ

ปล. นี่ร่างโพสต์นี้สักพักแล้ว รอสมาชิกทุกคนกลับบ้านมาก่อนค่อยโพส ฮ่าๆๆ

Advertisements

夏の光に
Light Mellow やまがたすみこ
 ♥
さよならを言う前に あなたはいつも
サングラスをかける
暗いレンズに 私の顔が
すがるように 映る
夏の光の中を 悲しいとさえ言わないで
あなたは何を 忘れようとしているの
 ♥
さよならをした後で あなたはいつも
淋しげに歩く
二人はいつから こんな別れかた
するようになったの
今日で終わる二人なら
思い出なんか 欲しくない
あなたは後ろを 振り向かないで歩いて
夏の光の中を 悲しいとさえ言わないで
今日で終わる二人なら
思い出なんか 欲しくない
 ♥
เพลงเพราะมากๆ เพลงฤดูร้อนที่เหมาะกับหน้าฝนแบบนี้จริงๆ พายุมา ฝนตกๆหยุดๆวันนี้ราวๆ 4-5 รอบแล้ว พิมพ์อยู่ก็ถึงกับต้องวิ่งไปปิดประตูหน้าต่างอีกรอบ คำศัพท์ในเพลงก็ง่ายมากๆ ไม่มีคันจิยากเลยสักตัว ช่างเข้าใจง่ายพอๆกับความหมายของมันนั่นแหละ

ช่วงปีนี้เป็นช่วงแห่งความรู้สึกส่วนตัวที่ทะลักเอ่อล้นมากๆ มีหลายโมเม้นที่โดนจังๆ แบบ critical hit ในทางที่ดีในทางที่เป็น ทยอยเขียนไม่ทันแล้ว ระหว่างรอวันนี้ขอบันทึก live stream นี้ที่ประทับใจ กดเพราะ cover สวย เข้ามาฟังเพลงก็เพราะ ฟังไปเรื่อยๆเจ๋งตรงที่บรรยายว่าเป็น Streaming City Pop แล้วภาพประกอบเพลงคือขับรถวนไปเรื่อยๆบนถนนญี่ปุ่น แถบด้านล่างก็จะบรรยายว่าเพลงที่เล่นอยู่ชื่ออะไรของศิลปินท่านไหน พร้อมบอกสายถนนที่วิ่งอยู่ นี่ยังแกะไม่ออกว่าขวาบนเป็น GPS Map เส้นทางที่รถวิ่งหรือเปล่า คือดีมากๆ เหมือนตัวเองขับรถเองเลย เหมือนตัวเราเองด้วย ชอบฟังเพลงบนรถ ขับไปเรื่อยขับกลับบ้านดึกๆถนนโล่งๆ Live Stream มันดีตรงนี้กดไปมีคนดูอันนี้ด้วยกันอยู่ 629 watching now มันดีมากเลย connect มาก ฮาๆๆ

シティポップラジオへようこそ!ストリーミングシティポップクラシック24/7! 80年代のシティポップのベストレコードを30時間以上聞いて、日本の街を無限にドライブしてください。あなた自身のものではない記憶の霧を経て時間を遡り、歴史の特定の場所で凍ったメロディー。Streaming City Pop classics 24/7! Come with us on an endless drive through the streets of Japan while listening to over 30 hours worth of the best City Pop records from the 80s. Travel back in time through the haze of memories that aren’t your own, and melodies frozen in a particular place in history.

อันนี้เป็นสองเพลงที่ snap ไว้ตอนเปิดมาแรกๆ

วันนี้ระหว่างกลับบ้านก็เกิดความสงสัยขึ้นมาว่าความเศร้าและเสียใจ เหมือนหรือต่างกันอย่างไร

ตอบตัวเองว่า เสียใจคงเกิดขึ้นเมื่อมีบางอย่างมากระทบความรู้สึก และถ้าเรายังคงซึ่งสิ่งกระทบนั้นไว้ เสียใจก็จักกลายเป็นเศร้า หรือความเศร้าคืออาการเสียใจที่ไม่ยอมหาย

เลยนึกเล่นๆว่าเราเสียใจ แต่จำเป็นต้องเศร้าไหม หรือเราเศร้าโดยที่จำเป็นจะต้องเสียใจไหม ก็เลยลองนึกๆดู

บ่อยครั้งก็รู้สึกเสพย์ความเศร้า พอๆกับเสพย์ความสุข และความเครียด ก็คงเหมือนตอนฝนตก นอกจากวันอันสดใส บรรยากาศอึมครึมฟ้าสีเทาก็เป็นอีกฉากโปรด เป็นความเศร้าและสุขในขณะเดียวกัน

ในโลกของเมอร์ลิน มนุษย์เราบ่อยครั้งจะมีอาการปวดที่สะบักไหล่ นั่นเป็นผลพวงมาจากอดีตที่เราเคยมีปีก

วันนี้มีอาการปวดหลังขึ้นมาแถวไหล่ขวา เลยนึกถึงเมอร์ลินขึ้นมา คงสะสมมาสักพัก ทุเลาลงด้วยเคาร์เตอร์เพนร้อนแล้วคลายเส้นดี ปีกจะงอกหรือเคยงอกอยู่ตรงนั้น แต่ชัดเลยว่าชั่วโมงทำงานช่วงนี้ยาวไป ขับรถก็ยังท่าเดิม เส้นไหล่ขวาปูดกว่าซ้ายมากนัก สนุกมากไปสินะ

นี่แค่เป็นส่วนน้อยมากๆ รู้สึกตัวเองยังแข็งแรงไม่เท่ากับพ่อแม่ตอนอายุเท่านี้เลย

ความเจ็บปวดเป็นเรื่องที่ดี ร่างกายกำลังเตือนเราอยู่ ก็ดูแลกันหน่อยแล้วกัน ใช้แต่พอดี

Take care of your body. It’s the only place you have to live in. Jim Rohn

สวัสดีค่ะอาจารย์ สวัสดีวันอาจารย์ศิลป์ มีเรื่องมากมายที่อยากจะเล่าให้อาจารย์ฟัง

ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ารั้วศิลปากรก็จะแวะเวียนไปที่ลานอาจารย์ศิลป์โดยสม่ำเสมอ ไปพูดคุย บอกเล่าให้อาจารย์ฟัง ระลึกในใจบ้าง ซื้อดอกไม้ไปบ้าง เป็นพื้นที่และช่วงเวลาที่พิเศษ สงบ เติมกำลังใจได้เป็นอย่างดี

เราเชื่อมั่นและศรัทธาในการทำงานมาโดยตลอด จนถึงทุกวันนี้การทำงานเป็นเหมือนดั่งชีวิตเรา เราไม่สามารถเป็นคนที่อยู่นิ่งเฉยได้ การงานคือหน้าที่ เดือนที่แล้วน้องในทีมหนึ่งคนเสียชีวิต ก็เป็นเรื่องน่าตกใจและน่าเศร้าที่คนที่เราเจอหน้ากันอยู่ทุกวันได้จากเราไปในอายุอันน้อยนิด หลังจากเสร็จเรื่องงานพิธี ก็กลับมาทำงานกันต่อ โมเดลที่น้องทำค้างเอาไว้บนโต๊ะกลาง ก็มีเพื่อนๆมาช่วยกันทำต่อให้เสร็จและนำไปใช้งานนำเสนอลูกค้า โครงการที่น้องดูแลไว้ อีกไม่นานก็จะถึงงานเปิดอย่างเป็นทางการ ภาพเหล่านี้ยิ่งสะท้อนให้เราคิดว่าชีวิตคนเรานั้นแสนสั้น แต่สิ่งที่เราทำจะคงอยู่

และอีกการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของเรา เราก็พบว่าเป็นเพียงแต่การเปลี่ยนแปลงอันชั่วคราว เพราะสิ่งที่เรารักที่จะทำยังคงอยู่ ยังดำเนินอยู่ ต่อให้ยังไม่รู้อนาคตก็ตาม อันที่จริงชีวิตเราก็ดำเนินมาโดยที่ไม่มีการคาดเดาไว้อยู่แล้ว ก็ขอให้สนุกกับมันอย่างเช่นเคย

ขอขอบคุณทุกสิ่งที่เราได้ประสบพบ ทำให้เรามาเป็นเราในวันนี้ ทุกโอกาส ทุกอุปสรรค ทุกคนดีๆ ทุกคนดีน้อย ที่เราได้พบ ครอบครัว เพื่อนพี่น้องทุกคน ที่อยู่เคียงข้างกัน ขอขอบคุณจากใจจริงๆ

และแล้วก็ต้องมีพื้นที่ว่างเปล่าสำหรับตัวเราเองบ้างจะ Blank Canvas หรือ New Artboard ก็ว่ากันไป … ดวงดาราสีเงินที่เปล่งประกายบนนภา คลื่นที่พัดเอื่อย สายลมที่พัดมาแผ่วเบา มาเถิด มาสู่เรือลำน้อยของฉัน Santa Lucia Santa Lucia


ขอบคุณ Black Bullet คู่กายคู่ใจที่ไปไหนต่อไหนมาด้วยกัน จากโตเกียวถึงกรุงเทพ รู้สึกตื่นเต้น เร้าใจกับการเดินทางทุกครั้งที่ไปด้วยกัน

ห่างจากอกพ่อและแม่แล้วก็ Black Bullet นี่หละที่เคียงข้างกัน ในวันที่ฝนตก ในวันที่แดดออก ในทางที่จักรยานแบกเรา และในทางที่เราแบกจักรยาน ในวันที่ออกมาข้างนอก และในค่ำคืนที่กลับบ้าน ในวันที่เราพาไปซ่อม และในวันที่ซ่อมเรา

คงเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีคำบรรยายมีแต่ความรู้สึกอิสระ เข้มแข็งในโลกที่หมุนไป และคำขอบคุณแด่มิตรภาพดีดีเสมอมา