Tokyo meets me one/forth…

โตเกียวเศษ 1 ส่วน 4

สวัสดีโตเกียวอีกทีในวันที่ 82
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าการมาครั้งนี้เตรียมตัวมาดีแค่ไหน ตึ้งตึ้ง…

วันแรกที่มาเหยีบของการมาเยือนระยะยาวคือวันที่ 29 มีนาคม 2552
ในคืนที่ลมแร้งแรง และหนาวเข้ากระดูก วันเริ่มต้นของการเป็นโตเกียวเซอไวเว่อเกิร์ล
2 ทุ่มกว่าๆเมื่อมาถึงสถานี Nakano Sakaue ตามที่นัดผู้จัดการบ้านมารับ
สองชั่วโมงก่อนหน้านี้กับการผจญภัยกับตู้รถไฟจากนาริตะและภาษาญี่ปุ่นอันงงงวย
แต่ก็พาตัวเองมาถึงที่นี่จนได้ สองทุ่มกว่าแล้วยังไม่มีวี่แวว … เลยตัดสินใจควักเหรียญ 100 เยน ขึ้นมาหยอดตู้
และได้พบกับคำตอบว่าให้รอที่ “เอวัง”  หันซ้ายหัวขวา และนิ่งไปสักนาที…ว่าทางไหนวะ!
หลังจากใช้สติและสมองที่มีเกล็ดน้ำแข็งเกาะจึงพิจารณาแล้วว่าเป็นทางออก A1
และนั่นเองเป็นที่มาของความประทับใจแรกพบกับผู้จัดการบ้าน นามว่า “โชตะ” ซึ่งจะเป็นผู้ที่นำเราไปสู่ที่ที่อุ่นกว่านี้ในคืนแรกของโตเกียว
ก้าวเท้าลงมาจากรถ ลากสัมภาระขึ้นมาที่ห้องชั้น 2 รองเท้าสลิปเปอร์นุ่มๆกับฟูกนอนอุ่นๆ แทนการกล่าวต้อนรับ

Oak House Nakano Sakaue คือที่ซ่อนตัวจากความหนาวเหน็บในวันแรก สัปดาห์แรก และเดือนแรกของเรา
บ้านไม้(แอบรู้สึกเหมือนบ้านกระดาษมากกว่า) ถูกซอยเป็นห้องขนาดย่อม ที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจตลอดชีวิตประจำวันที่นี่
เริ่มต้นด้วย คืนที่อากาศลงเกือบไปถึง 1 องศา กับการฟาดฟันรีโมทแอร์คอน ที่ตัดสลับฮีทเตอร์และแอร์ทุกๆ 2 ชั่วโมง
ปิดเลยน่าจะดีกว่านะ… ทำให้คืนแรกๆนอนไม่ค่อยหลับไม่รู้ว่าเพราะแปลกที่หรือเพราะว่าหนาวมากเกินไป
เท่าที่ทำได้นอกจากใส่เสื้ออุ่นๆแล้ว ก็คือการต้มน้ำร้อนมานั่งดื่มใต้ฟูกห่มที่พันตัวเอาไว้ ไม่เคยเห็นคุณค่าของไอน้ำมากไปกว่าวันนี้แล้ว

(ปล. 2 รูปล่างนี้เป็นเพื่อนบ้าน ไม่ใช่ที่ที่เราอยู่ ฮ่าๆอับขำขำ)


ในทุกๆการอาบน้ำจะได้พบเพื่อนใหม่ เพื่อนใหม่ไม่มีขาบ้าง เพื่อนใหม่มีปีกบ้าง เพื่อนใหม่ที่ไม่อาจจะนับว่าเราเป็นเพื่อนใหม่
ครอบครัวหอยทากน้อยๆ แมลงหวี่เตรียมสลัดปีก แมลงวันยักษ์(หน่วยเป็นฝูง)  ตามความเข้าใจของฉัน
คิดว่าพวกเขาเหล่านั้นก็คงหนาวเหมือนกัน จากไอน้ำของน้ำอุ่นที่เราอาบเลยทำให้ที่นี่เป็นมีทติ้งรูมของเพื่อนใหม่
แต่พออากาศอุ่นขึ้น เพื่อนใหม่ก็ไปตามทางของตัวเอง


เช้าแรกของที่นี่ ที่ใหม่ ทางใหม่ๆ เดินสำรวจกันหน่อยแล้วกัน
ที่แรกที่ไปคือโรงเรียน… หาที่อยู่ได้ไม่เลวเลย เดิน 15 นาทีในทางตรง และพัฒนาเป็น 10 นาที เมื่อค้นพบทางลัดในเวลาต่อมา
ในรูปเป็นภาพดอกไม้ระหว่างทาง สังเกตทุกวัน เมื่อไหร่จะบาน และแล้วมันก็บานขึ้นบานขึ้นทุกวัน มันเติบโตไปพร้อมๆกับตัวฉันที่นี่

อาหารของวันแรกๆ เป็นไปตามนี้

อาจจะเป็นเพราะเป็นคนไม่เรื่องมากเรื่องกินเท่าไหร่ทำอะไรมาตัวเองเลยรับได้หมด ทำเองกินเอง เน้นสดใหม่และอุ่นๆ ใส่ใจสุขภาพ (ฮ่าๆ)

ขอจบการนำเสนอบ้าน Oak House Nakano Sakaue แต่เพียงเท่านี้ ด้วยภาพทิ้งท้าย การตามหาที่ปั้มกุญแจ
ไม่เคยคิดว่ามันจะหายากเท่านี้มาก่อน คงจะง่ายถ้าเป็นกุญแจรุ่นใหม่… ถือกุญแจห้องตัวเองไปร้านมีแต่คุณลุงส่ายหน้า

…นี่แหละอลิซวันเดอร์แลนด์ของจริง 😀

8:_

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: